Yargıtay 1. Ceza Dairesi
2024/2595 Esas
2025/2317 Karar
21/03/2025
“Ağır Ceza Mahkemesince hükümlünün talebinin kabulü ile yasaklanmış hakların geri verilmesine karar verilmiş ise de, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu 13/A maddesinde yer alan, ”5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, memnu hakların iadesine karar verilebilmesi için cezanın infazının tamamlanması, infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olması, kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememesi ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması şartlarının gerçekleşmesinin arandığı, hükümlünün 29.07.2002 tarihinde şartla tahliyesine karar verildiği ancak bihakkın tahliye tarihinin 20.01.2034 olduğu anlaşılmakla, talep ve yasaklanmış hakların iadesine ilişkin kararın verildiği 11.05.2022 tarihi itibariyle hükümlünün cezasının infazının tamamlanmadığı ve 5352 sayılı Kanun’un 13/A maddesinde yer alan cezanın infazının tamamlanması ve süre şartının henüz gerçekleşmemiş olmasına rağmen hatalı olarak düzenlenen 02.09.2002 tarihli, cezanın 22.08.2002 tarihinde infaz edildiğine ilişkin yerine getirme fişlerine itibar edilerek memnu haklarının iadesine karar verilmesi Kanun’a aykırı ve kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.”
