Yargıtay 6. Ceza Dairesi
2024/2518 Esas
2025/3249 Karar
19/03/2025
“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”, aynı Kanun’un 294. maddesinin ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ”Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;
Hükmedilen cezanın türü ve miktarı nazara alınarak 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun’un 94.maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesi uyarınca sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir. Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-(d) ve (h) maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alındığında müdafii hazır edilerek karar verilmesi gerekirken, sanık müdafiinin yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5237 sayılı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddeleri uyarınca sanığın savunma hakkının kısıtlanması bozmayı gerektirmiştir.”
