Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2009/6356 Esas
2010/8434 Karar
28/04/2010
“Evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda yatak odasını ayırıp kocasını odaya almayan davalı kadının az kusurlu davranışına karşılık, eşine şiddet uygulayan ve akrabaları ile görüşmesini istemeyen davacı koca daha ziyade kusurludur.
Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.”
