Yargıtay 2.Hukuk Dairesi
2019/7466 Esas
2019/11948 Karar
03/12/2019
“Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6). Davacı kadın dava dilekçesiyle; erkek tarafından kadının baba evine gelinerek kadına ait ziynet eşyalarının tümünün eksiksiz alıncaya kadar bağırıp çağırdığını, baskı ve tehditte bulunduğunu, davalı erkeğin öfkesinden korktuğu için düğünde takılan tüm ziynet eşyalarını davalıya teslim etmek zorunda kaldığını belirterek bu ziynetlerin aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin ödenmesini talep etmiştir. Davalı erkek ise cevap dilekçesinde ziynet eşyalarını davacı kadının giderken yanında götürdüğünü, beyan etmiştir. Mahkemece ziynet alacağı davasının reddine hükmedilmiştir. Dinlenen davacı kadın tanıklarından Şerife beyanında, damadının gelerek evde kavga çıkardığını, polise girmekle tehdit ettiğini, altınların olduğu gibi damadına teslim edildiğini ve damadının altınları alarak evden gittiğini belirtmiştir. Tanık beyanları ile davacı kadın, ziynet eşyalarının erkek tarafından elinden alındığını ispat etmiştir. O halde mahkemece tanık beyanları ve bilirkişi raporu doğrultusunda tespit edilen ziynetler yönünden davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.”
