Yargıtay 22.Hukuk Dairesi
2016/14174 Esas
2019/12485 Karar
10/06/2019
“Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Akdin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.
Somut olayda, kesinleşen işe iade kararı üzerine davacı tarafından 13.11.2009 tarihinde davalı … Başkanlığına işe başlatılması talebini içeren dilekçe ile başvuruda bulunmasına karşın işe başlatılmadığı anlaşılmaktadır. Davacı tarafından feshe bağlı alacaklar için 24.10.2014 tarihinde açılmış olan davada yıllık izin ücreti alacağı 500,00 TL olarak istenmiştir. Dosya içeriğine göre 21.01.2016 ıslah dilekçesi ile dava değeri bilirkişi raporu doğrultusunda arttırılmış ve Mahkemece ıslah edilen 1.089,31 TL üzerinden hüküm kurulmuş ise de doğru olmamıştır. Zira davacının fesih tarihi ile ıslah dilekçe tarihi arasında 5 yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden davacının yıllık izin ücreti alacağının ıslah edilen kısmının zamanaşımına uğradığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.”
