Yargıtay 13.Ceza Dairesi
2019/9265 Esas
2020/258 Karar
08/01/2020
“Oyun karakteri, ekonomik bir değer ifade etmekte ise de; taşınır bir mal değildir. Bilgisayar ortamından temin edilen oyun karakteri, alınıp satılabilen ve maddi değere sahip bir veridir. Üstelik bulunduğu yerden fiziken de alınmış değildir.
Buna karşılık sanığın üzerine atılı fiilin; TCK’nın 244. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen seçimlik hareketlerden olan ‘varolan verileri başka bir yere’” göndermek olup, aynı Kanun’un 4. fıkrasında belirtilen ‘haksız bir çıkar sağlama’ söz konusu olduğu için TCK’nın 244. maddesinin 4. fıkrasında düzenlenen bilişim suçunu oluşturduğu anlaşılsa bile; sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter, kesin ve inandırıcı hiçbir delil elde edilememiştir. Bu nedenle fiilin hukuki tavsifi hatalı olmakla birlikte, sanığın 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca atılı suçu işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararı hukuka uygun bulunmuştur.”
