Yargıtay 2.Hukuk Dairesi
2022/725 Esas
2022/2571 Karar
17/03/2022
“6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, Resmi Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin”, aynı maddenin 2. fıkrasında da “Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 427 ile 454’üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği” düzenlenmiştir. 1086 sayılı HUMK’nun 432/son maddesi gereğince, ek kararların esas kararın tabi olduğu temyiz yasa yoluna tabi olacağı açıktır.
Somut olayda, ilk derece mahkemesince asıl karar 04.07.2013 tarihinde verilmiştir. İlk derece mahkemesinin asıl kararının karar tarihinin temyize tabi kararlardan olması, tashih kararı gibi ek kararların tabi olacağı kanun yolunun, yukarıda değinilen yasal düzenlemeler gereği asıl kararın tabi olacağı kanun yolu olması nedeniyle, ek kararın kanun yolu denetimi “temyiz ” olup, incelemenin temyiz mahkemesi olan Yargıtay tarafından yapılması gerekmektedir. Bu itibarla tashih talebinin reddine dair ek karara yönelik istinaf incelemesi sonucunda verilen bölge adliye mahkemesinin 17.11.2021 tarih, 2021/1680 esas ve 2021/1679 karar sayılı esastan red kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.”
