Yargıtay 3.Hukuk Dairesi
2022/3486 Esas
2022/5132 Karar
26/05/2022
“492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 2. maddesinde; “Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanların yargı harçlarına tabi olacağı”, (1) sayılı Tarifenin “III-Karar ve ilam harcı” başlıklı (1/a) maddesinde; “Konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68.31 oranında nisbi harç alınacağı”, (1/e) maddesinde de; “Yukarıdaki nisbetlerin Bölge Adliye Mahkemeleri, Bölge İdare Mahkemeleri, Danıştay ve Yargıtay’ın tasdik veya işin esasını hüküm altına aldığı kararları içinde aynen uygulanacağı, 492 sayılı Harçlar Kanuna bağlı (1) sayılı tarifenin (III) kısmının ikinci bendinin (a)fıkrası uyarınca davanın reddi halinde maktu harç alınacağı belirtilmektedir.
Buna göre bölge adliye mahkemesince; yargılamanın yenilenmesi davasının reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararı aleyhine, iadeyi talep eden davalı şirket tarafından istinaf yoluna başvurulmuş olması nedeniyle, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararla birlikte başvuran aleyhine maktu istinaf karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile nispi istinaf karar ve ilam harcına hükmedilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.”
